Taking Chance (2009)

Taking Chance konusu ve anlatımı

Yapım yılı 2009 olan Taking Chance, Dram sevenler için hazırlanmış bir film. 77 dakika süresiyle içe dönük bir seyir sunuyor.

Karakterlerin iç çatışmaları, olay örgüsünden daha çok ekran süresi alıyor.

Yapım, aidiyet arayışı üzerinden izleyiciyi kendi değer yargılarıyla yüzleştirmeyi deniyor.

Benzer bir arayışta Leberhaken ve Sarıkamış Çocukları aynı türün farklı dönemlerinden iki örnek olarak öne çıkıyor. Aynı çizgide daha fazla yapım için Dram türü sayfasına bakabilirsin.

Dönem ve anlatım eğilimi

2000'lerin kurgu ritmi, bugünkü yapımlara kıyasla daha ölçülü bir tempoda ilerliyor.

Atmosfer ve teknik yapı

Doğal ışık tercihi ve durağan kamera, hikâyeye belgesel yakınlığı kazandırıyor.

Kısa süresi sayesinde hikâye gereksiz detaylara girmeden ilerliyor.

Yapımın en güçlü tarafı ses tasarımı ve müzik kullanımı. Buna karşın bazı sahnelerde tempo düşüyor; ancak bu duraklamalar hikâyeye hizmet ediyor.

Kimler için uygun?

Hızlı olay akışı yerine karakter derinliği arayanlara uygun. Aile ile birlikte izlenecek, rahatsız edici sahnesi olmayan film arayanları memnun eder.

Puan ve izleyici karşılığı

Kaynak puanı 7 civarında, yani ortalamanın belirgin biçimde üzerinde.

İzleme notu

Akşam oturumlarında tek seferde izlemek uygun; hikâye kesintisiz takip edildiğinde bağlantılar daha net kuruluyor.

Özetle Taking Chance; Dram türünü sevenlerin listesine eklemesi gereken, künyesi net bir yapım. Ayrıntılı künye için sayfadaki tabloya, benzer yapım önerileri için sayfanın alt bölümüne bakabilirsin.

Neden izlemeye değer?

• 2009 yapımı olması, dönemin görsel ve anlatımsal eğilimlerini yansıtıyor.
• Türüne ilgi duyanlar için temel bir referans niteliğinde; türün nereden geldiğini anlamak için iyi bir durak.
• 77 dakikalık süresi sayesinde tek oturumda tamamlanabilir bir seyir sunuyor.
• Final bölümünde kurduğu duygusal çerçeve, film bittikten sonra da akılda kalıyor.
• 7,2 puanı almış olması, izleyici tarafındaki karşılığının olumlu olduğunu gösteriyor.
• Yan karakterlerin hikâyeye katkısı belirgin; tek bir karakterin etrafında dönmüyor.